افزودنی بتن

مواد افزودنی تسریع کننده
این نوع افزودنی زمان گیرش بتن را برای توسعه مقاومت سریعتر تسریع می کند. هنگامی که به ملات یا دوغاب اضافه می شوند، سرعت هیدراتاسیون سیمان هیدرولیک را افزایش می دهند. آنها از ترکیباتی مانند کلرید کلسیم، نیترات کلسیم یا تری اتانولامین تشکیل شده اند. آنها در شرایطی استفاده می شوند که زمان های تنظیم سریعتر مورد نیاز است، مانند شرایط آب و هوایی سرد یا برای برنامه های ساخت سریع.

مواد افزودنی کند کننده
کندکننده ها برخلاف شتاب دهنده ها عمل می کنند. آنها زمان گیرش بتن را کاهش می دهند. این موارد زمانی که بتن نیاز دارد مسافت های طولانی را در میکسرهای مخصوص طی کند یا زمانی که بیرون گرم است مفید است. افزودنی‌های کندکننده به‌ویژه به‌عنوان مخلوط تزریقی مفید هستند و آب مصرفی را کاهش می‌دهند. هیدروکسیل کربوکسیلیک اسید نوعی ماده افزودنی است که بتن را با آب کمی کمتر از مقدار آب مصرفی در مخلوط معمولی می سازد. استفاده از این مواد افزودنی می تواند بتن را طولانی تر و محکم تر کند.

افزودنی های کاهنده آب
اینها انواع افزودنی هایی هستند که باعث کاهش محتوای آب در مخلوط بتن بدون به خطر انداختن کارایی آن می شوند. آنها جریان پذیری بتن را افزایش می دهند و امکان قرارگیری راحت تر و تراکم بهتر را فراهم می کنند. استفاده از این افزودنی در سناریوهای مختلف مفید است. ریختن بتن دشوار است زیرا میله‌ها یا عناصر دیگر در راه وجود دارد. همچنین، هنگامی که مخلوط بتن سخت است، مانند زمانی که از سنگ های خرد شده استفاده می شود، این مخلوط می تواند بتن را کارآمدتر کند. علاوه بر این، با افزودن این ماده افزودنی می توان هزینه سیمان مصرفی در ساخت بتن را به میزان قابل توجهی کاهش داد. کاهش دهنده های معمول آب شامل پلی کربوکسیلات اترها و لیگنوسولفونات ها هستند.

مواد افزودنی حباب هوا
این افزودنی ها حباب های هوای میکروسکوپی را در طول اختلاط وارد مخلوط بتن می کنند. با تغییر کشش سطحی آب اختلاط، آنها به حباب های هوا اجازه می دهند تا به طور یکنواخت در سراسر بتن پراکنده شوند. این حباب ها با بهبود مقاومت بتن در برابر چرخه های یخ زدگی، کاهش خونریزی و بهبود کارایی، دوام بتن را افزایش می دهند. اینها از عواملی مانند رزین وینیل یا نمک اسیدهای نفتی تشکیل شده اند.

مواد افزودنی فوق العاده روان کننده
فوق روان کننده ها عوامل کاهش دهنده آب پیشرفته ای هستند که کارایی بتن را بدون افزایش محتوای آب تا حد زیادی افزایش می دهند. آنها به طور قابل توجهی ویژگی های جریان بتن را بهبود می بخشند و امکان قرار دادن آسان تر در مناطق تقویت کننده متراکم را فراهم می کنند. ترکیباتی مانند میعانات نفتالین فرمالدئید سولفونه (SNF)، اترهای پلی کربوکسیلات (PCE) و فوق روان کننده های مبتنی بر ملامین در این دسته قرار می گیرند.

مواد افزودنی بازدارنده خوردگی
افزودنی های بازدارنده خوردگی در دسته مواد افزودنی تخصصی قرار می گیرند و برای کند کردن خوردگی فولاد تقویت کننده در بتن استفاده می شوند. بازدارنده‌های خوردگی می‌توانند به عنوان یک استراتژی دفاعی برای سازه‌های بتنی مانند تأسیسات دریایی، پل‌های بزرگراه و گاراژهای پارکینگ که در معرض غلظت‌های بالای کلرید قرار دارند، استفاده شود. سایر افزودنی‌های تخصصی شامل افزودنی‌های کاهش‌دهنده انقباض و بازدارنده‌های واکنش‌پذیری قلیایی-سیلیکا هستند. کاهش دهنده های انقباض برای کنترل انقباض خشک شدن و به حداقل رساندن ترک استفاده می شود، در حالی که بازدارنده های ASR مشکلات دوام مرتبط با واکنش قلیایی-سیلیکا را کنترل می کنند.

افزودنی مناسب را با توجه به ویژگی های پروژه انتخاب کنید
مواد افزودنی مناسب را می توان تقریباً در همه انواع بتن استفاده کرد. تقریباً همه انواع بتن را می توان با مواد افزودنی مخلوط کرد، اما انتخاب نوع مناسب افزودنی ها با توجه به الزامات مختلف استاندارد، شرایط ساخت و تکنولوژی ساخت بتن ضروری است.

به کیفیت افزودنی ها توجه کنید
در حال حاضر، مارک های بسیاری از مواد افزودنی در چین وجود دارد، به عنوان مثال، افزودنی سیمان CSA. با این حال، اکثر تولید کنندگان انواع محصولات خود را طبقه بندی نمی کنند و کیفیت محصولات متفاوت است. بنابراین با توجه به استانداردهای کیفی، مواد افزودنی و عملکرد بتن باید قبل از اجرا مورد آزمایش قرار گیرند.

به انتخاب سیمان توجه کنید
در میان مواد افزودنی، سیمان بیشترین تأثیر را در افزودنی کاهنده آب دارد. انواع مختلف سیمان بر اثرات کاهنده و تقویت کننده افزودنی های کاهنده آب، به ویژه تاثیر بر کاهش آب تاثیر می گذارد. افزودنی های کاهنده آب برای سیمان انتخابی تر هستند و میزان کاهش آب سیمان های مختلف بسیار متفاوت است. ترکیب معدنی سیمان، ماده گیر، محتوای قلیایی و ظرافت بر اثر کاهنده آب تأثیر می گذارد. بنابراین، کاهش دهنده آب یکسان اغلب به دلیل سیمان های مختلف تحت دوز یکسان، اثرات متفاوتی دارد. یک کاهنده آب می تواند در سیمان های مختلف با کاهش و تقویت آب یکسان به فاز یکسانی دست یابد.

به مقدار مصرف توجه کنید
هر نوع افزودنی دوز مناسبی دارد. حتی اگر همان افزودنی باشد، با توجه به کاربردهای مختلف، دوزهای مناسب متفاوتی دارد. اگر دوز بیش از حد زیاد باشد، ممکن است نه تنها باعث اتلاف اقتصادی شود، بلکه باعث تصادف با کیفیت نیز می شود. اگر دوز یک افزودنی کاهنده آب خیلی کم باشد، عملکرد بازده بالا خود را از دست خواهد داد. اگر بیش از حد بزرگ باشد به دلیل خونریزی بر کیفیت بتن تأثیر می گذارد.

به تنظیم نسبت مخلوط بتن توجه کنید
به طور کلی، افزودنی ها برای نسبت مخلوط بتن نیاز خاصی ندارند و می توان آنها را بر اساس روش های رایج طراحی کرد. اما در مورد کاهش آب یا صرفه جویی در سیمان، نسبت ماسه، دوز سیمان و نسبت سیمان آب باید به طور مناسب تنظیم شود.

نوع افزودنی
انواع مختلفی از افزودنی ها برای انجام عملکردهای خاصی مانند بهبود کارایی، زمان گیرش، مقاومت یا دوام بتن طراحی شده اند. نوع انتخاب شده بر نحوه عملکرد ماده افزودنی در بتن تأثیر می گذارد زیرا هر نوع دارای خواص شیمیایی و فیزیکی متفاوتی است.

دوز
از آنجایی که مواد افزودنی خواص بتن را تغییر می دهند، افزودن مقدار اضافی یا حتی ناکافی به بتن می تواند عملکرد آن را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. معمولاً زمانی که دوز ماده افزودنی در حد مطلوب نباشد، مشکلات مربوط به جداسازی و خونریزی ایجاد می شود.

نوع سیمان و سازگاری
هر نوع سیمان با افزودنی های مختلف نتایج متفاوتی را به همراه خواهد داشت. بنابراین عملکرد بتن با سازگاری بین یک ماده افزودنی و سیمان نیز تعیین می شود. هر گونه ناسازگاری بین این دو بر کارایی، جداسازی، دوام و زمان گیرش بتن تأثیر می گذارد.

دمای محیط
عملکرد ماده افزودنی به دمای محیط اطراف نیز بستگی دارد. هر گونه افزایش در دمای اطراف، دوز اشباع را افزایش می دهد و بر اثربخشی بتن تأثیر می گذارد.

میکس
ترکیبات مختلف مواد افزودنی بر عملکرد نهایی آنها تأثیر می گذارد. افزودن آب، سنگدانه های درشت، سنگدانه های ریز، سیمان بر عملکرد، برهمکنش فیزیکی و پراکندگی و کارایی مواد افزودنی تأثیر می گذارد.