با شروع از عوامل مؤثر بر سازگاری عامل کاهنده آب و سیمان، هم کارخانه افزودنی و هم کارخانه سیمان باید اقدامات لازم را برای کاهش ناسازگاری کاهنده آب و سیمان انجام دهند.
برای تولید کنندگان مواد کاهنده آب، آنها باید به ویژگی های عامل کاهنده آب در طول فرآیند سنتز توجه کنند و وزن مولکولی و طول زنجیره را کنترل کنند. برای عامل کاهنده آب مبتنی بر نفتالین، درجه سولفوناسیون باید کنترل شود تا از اثر پراکندگی عامل کاهنده آب اطمینان حاصل شود. هنگام افزودن ماده کاهنده آب، روش پس از اختلاط را انتخاب کنید.
برای تولیدکنندگان سیمان، نوع کوره مناسب (کوره دوار) باید انتخاب شود. اتمسفر و دمای تکلیس مناسب باید انتخاب شود. دمای سنگ زنی باید در 110 ~ 120 ℃ حفظ شود. تولید باید تولید سیمان را تضمین کند و سیمان تازه تولید شده باید پس از مدتی مورد استفاده قرار گیرد. دی هیدرات با کیفیت بالا را به عنوان منعقد کننده برای کنترل سرعت انحلال سولفات انتخاب کنید. مقدار C3A را در کلینکر سیمان کنترل کنید تا جذب کاهنده آب را کاهش دهید. کنترل محتوای قلیایی در سیمان؛ و مخلوط مناسب را انتخاب کنید.
با این حال، سازگاری بین عامل کاهنده آب و سیمان موضوعی پیچیده است و به تنهایی تأثیر عوامل ساده نیست و عوامل مختلفی بر یکدیگر تأثیر خواهند گذاشت. ما نمی توانیم سازگاری سیمان و عامل کاهنده آب را فقط به صورت تئوری تجزیه و تحلیل کنیم، باید قبل از استفاده آزمایش خوبی انجام دهیم و همچنین باید از روش های آزمایش برای حل مشکلات پیش آمده در محل ساخت و ساز استفاده کنیم.
